Recenzja - Gra o Tron: Królewski Namiestnik

  Królewskiego Namiestnika kupiłem przez przypadek. Składałem zamówienie i nie chciałem aby koszty wysyłki wyniosły ponad 10% wartości zamówienia. Nie będę oszukiwać, że gdyby gra była o superbohaterach Marvela, samochodach czy w jakimkolwiek innym klimacie to bym się nią zainteresował. Licencja jest największym magnesem w tej produkcji. Kropka. Jeśli chcecie się dowiedzieć jak skończyła się moja zakupowa swawola i czy gra potrafi się obronić w oderwaniu od licencji? Zapraszam do recenzji.

Recenzja - Gra o Tron: Quiz

You know nothing, Jon Snow (Nic nie wiesz, Jonie Snow), Ygritte

  Miałem nie zaczynać od tego cytatu. Wyświechtany slogan, nazbyt oczywisty,  szczególnie biorąc pod uwagę rodzaj recenzowanej gry. Niestety triumfalne zawołanie mojej, pocałowanej przez płomień, żony po każdym zmarnowanym przeze mnie pytaniu zmusiło mnie do otwarcia recenzji właśnie nim i rozważenia przefarbowania się na czarno. Ta gra równie dobrze mogłaby się nazywać : „You know Nothing” by Ygitte.

  Jak wypadł firmowany przez HBO i FFG quiz w realiach serialowej Gry o Tron? Dowiecie się z recenzji w której, jak zawsze, zamiast na wystawieniu numerycznej oceny skoncentruje się na odpowiedzi na pytanie: „czy ta gra jest dla mnie”?

[RECENZJA] Storm of Swords (Nawałnica Mieczy)

  Druga edycja planszowej Gry o Tron doczekała się dwóch dodatków. Łatwo zapomnieć, że pierwsza edycja, która nie została zlokalizowana, miała jeszcze dwa. Część z dodatkowych mechanik została zintegrowana w 2ED. Pierwszy z dodatków: Clash of Kings można sobie darować, bo większość jego mechaniki jest obecna w 2ED (poza fortyfikacjami). Drugi, Storm of Swords, będący obiektem tej recenzji, jest w pełni wprzód kompatybilny między wersjami, co za tym idzie, może być traktowany jako pełnoprawny dodatek do 2ED.

  Czy warto zapolować na ten dodatek wydany w 2006 roku?

Jeszcze jak!

[RECENZJA] Uczta dla wron

  W 2013 roku wydawnictwo FFG wydało rozszerzenie do 2 edycji planszowej Gry o Tron. Rok później rodzima Galakta przygotowała polską wersję. Obie wersje ukazały się w formacie "druk na żądanie". Jest to taki sprytny model biznesowy, który zapewnia wydawcy brak ryzyka nadwyżki produktu względem podaży. Przez jakiś okres zbiera się zamówienia (kilka miesięcy) a następnie rozsyła do sklepów, które zamówiły produkt. Ciężar oszacowania rynku spoczywa na sklepach i zdarza się, że można kupić zalegające pudełeczka z dodatkiem. Na dodatek składa się 58 kart. Nie uświadczymy żadnych żetonów ani nowych elementów.

  Zapraszam na recenzję pierwszego dodadtku do 2ED planszowej Gry o Tron.

[RECENZJA] Gra o Tron - gra planszowa

W Grze o tron zwycięża się albo umiera. Nie ma ziemi niczyjej.

Cersei Lanister

                Prawdopodobnie  żaden cytat nie pojawił  się  w recenzji jakiejkolwiek gry częściej niż ten w recenzji gier spod szyldu Gra o Tron. Dlaczego więc zaczynać od tak sztampowego i wyświechtanego wstępu? Otóż dlatego, że idealnie oddaje, nie tylko charakter, lecz także stosunek jaki gracze wyrobili sobie do rzeczonej pozycji.

  Celem tej recenzji jest, nie tyle wystawienie oceny grze, co pomoc czytelnikowi w odpowiedzi na pytanie czy planszowa Gra o Tron (GoT – cóż za radość, że polski akronim pokrywa się z angielskim) trafi w jego gusta. Jest to o tyle istotne, że jeśli odpowiedź jest pozytywna, to jest spora szansa, drogi czytelniku,  że czeka Ciebie najbardziej niesamowite doświadczenie jakie gry planszowe potrafią  zaoferować. Pierwszym czynnikiem nakierowującym na uzyskanie odpowiedzi jest znajomość oryginału czyli Pieśni Lodu i Ognia autorstwa G.R.R. Marina spopularyzowana pod nazwą pierwszego tomu sagi czyli właśnie Gry o Tron. Tematyka i oddane realia sagi potrafią  być, dla niektórych, wystarczającym magnesem do sprawdzenia pozycji. Przepiękne wykonanie i ilustracje T. Jędruszka, którego osobiście uważam za najlepszego ilustratora sagi, tylko potęgują  doznania płynące z gry.